Τελικά το αλάτι κάνει καλό στην καρδιά.

Τελικά, όταν το θέμα είναι η προστασία της καρδιάς, η ποσότητα του αλατιού είναι μια πολύ λεπτή υπόθεση.
Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει πως το ανάλατο φαγητό όχι μόνο δεν είναι «φάρμακο» για την καρδιά, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού καρδιαγγειακού προβλήματος..
Ειδικά για όσους ήδη αντιμετωπίζουν καρδιολογικά προβλήματα ή πάσχουν από διαβήτη, το λιγοστό αλάτι είναι σχεδόν εξίσου επικίνδυνο με το παρά πολύ, αναφέρουν επιστήμονες από τον Καναδά στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» (JAMA).

Η μείωση της πρόσληψης άλατος εξακολουθεί να είναι πολύ σημαντική για όσους καταναλώνουν περισσότερα από 6.000 ή 7.000 mg νατρίου την ημέρα, επισημαίνει ο δρ Μάρτιν Ο’Ντόνελ, αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας στη Σχολή Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, στον Οντάριο.

Τα 6.000-7.000 mg νατρίου αντιστοιχούν σε περίπου 2,5 έως 3 κουταλάκια του καφέ αλάτι (κάθε κουταλάκι περιέχει 2.300 mg νατρίου).

Όσοι, όμως, καταναλώνουν χαμηλές ή μέτριες ποσότητες αλατιού, πιθανώς δεν πρέπει να το ελαττώσουν περαιτέρω, πρόσθεσε ο δρ Ο’Ντόνελ.

Οι πηγές
Μεγάλο ποσοστό του αλατιού που καταναλώνουμε προέρχεται από «κρυφές» πηγές – από τα δημητριακά για πρωινό, τα τυριά, τις διάφορες σος και έτοιμα φαγητά έως τα πατατάκια, τους ξηρούς καρπούς, τα αλλαντικά, ακόμα και τα κατεψυγμένα λαχανικά.

Είναι χαρακτηριστικό πως στην Ελλάδα, το 40% της ημερήσιας πρόσληψης άλατος προέρχεται από το ψωμί του φούρνου, σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες της Κλινικής Προληπτικής Ιατρικής & Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Οι ίδιες μελέτες είχαν δείξει πως η μέση κατανάλωση άλατος στην χώρα μας υπερβαίνει τα 10 γραμμάρια αλάτι την ημέρα – και αυτό δεν αφορά μόνον τους ενήλικες, αλλά και τους εφήβους ή και τα παιδιά ακόμα.

Οι Έλληνες έχουν επίσης την τάση να βάζουν πολύ επιτραπέζιο αλάτι στο φαγητό τους – είτε στο μαγείρεμα είτε στο πιάτο τους.

Οι νεώτερες οδηγίες, όμως, για την καθημερινή πρόσληψη άλατος, συνιστούν να περιορίζεται η ημερήσια πρόσληψη άλατος στο 1 κουταλάκι του καφέ (ή 2.300 mg νατρίου) την ημέρα.


Διαφωνίες

Βρες τη γαλήνη μες στην αρένα της ζωής

Βρες τη γαλήνη μες στην αρένα της ζωής
Είναι φυσιολογικό να αναζητούν οι άνθρωποι την αρμονία, ειδικά μέσα σε περιόδους μεγάλης έντασης, οδύνης και ψυχικής ταλαιπωρίας. 
Το μυαλό γυρεύει απεγνωσμένα διέξοδο κι ανακούφιση σε εικόνες που αναδύουν γαλήνη, σε ένα όμορφο μέρος στη φύση, ένα καταφύγιο όπου η ψυχή θα προφυλαχθεί από τα άπονα χτυπήματα της ζωής.
Έρχεται κάποια στιγμή, εν μέσω καταιγίδας, που έχουμε την ευκαιρία να αποδράσουμε, έστω για λίγο, αλλά τότε έκπληκτοι ανακαλύπτουμε ότι η πολυπόθητη γαλήνη δεν μας συντροφεύει, η φουρτούνα της ψυχής δε λέει να κοπάσει, δυστυχώς, όπου κι αν πάμε το πρόβλημα βρίσκεται μαζί μας, κλώθει στο μυαλό μας σενάρια δυσοίωνα και θλιβερά.

Αν δεν καταφέρουμε να διώξουμε τα σκουπίδια απ’ τον εσωτερικό μας κόσμο, ποτέ δε θα βρούμε τη γαλήνη. 
Θα είναι ελάχιστες οι στιγμές που θα νιώσουμε ξέγνοιαστοι, επειδή οι σκέψεις που είναι καρφωμένες στο μυαλό έχουν απλώσει τις ρίζες τους στα βάθη της ψυχής μας. 

Η λύση δεν είναι η απόδραση από την καθημερινότητα. 
Μια εκδρομή είναι όντως ένα απαραίτητο κι ευχάριστο διάλειμμα, αλλά για να μπορέσει να μας δώσει τα οφέλη του, πρέπει να έχουμε την δύναμη να μείνουμε θωρακισμένοι από όλα αυτά που αντιπαλεύουν μέσα μας, διαφορετικά ακόμη και στη φύση, ακόμη και με μια όμορφη παρέα, θα είμαστε ωσεί παρόντες και θα μαχόμαστε νοερά με σκέψεις κι αγωνίες.

Στον αντίποδα, αν τελικά καταφέρουμε να απομακρυνθούμε από ένα πρόβλημα, πρακτικά ομιλώντας, είτε μετακομίζοντας σε ένα άλλο μέρος είτε ακόμη κι ως αναχωρητές, αν αποφασίσουμε να ζήσουμε για το υπόλοιπο της ζωής μας σε ένα μοναστήρι αυτό που θα έχουμε πετύχει είναι να μείνουμε μακριά από τον στίβο της ζωής. 

Στην πραγματικότητα θα είναι σαν να έχουμε παγώσει τον χρόνο και να έχουμε κρατήσει μετέωρο αυτό που μας βασάνιζε. 

Τα μυστικά της μακροζωίας...

Αποτέλεσμα εικόνας για Τα μυστικά της μακροζωίας
Η φύση δείχνει το δρόμο και το μόνο που χρειάζεται είναι να την ακολουθήσουμε
Αν παρατηρήσει τη φύση τα πρώτα πράγματα που θα εντοπίσει είναι η απλότητα και η ισορροπία. Το αντίθετο δηλαδή απ’ αυτό που συνήθως συμβαίνει στη ζωή των ανθρώπων που είναι περίπλοκη και  πολλές φορές ακραία.
Η διατάραξη αυτής της ισορροπίας έχει επιπτώσεις και στη φύση. Ο πολύς ήλιος δημιουργεί έρημο, η πολλή βροχή δημιουργεί πλημμύρες. Ομως όλα μαζί δημιουργούν την ομορφιά της. Η φύση περιτριγυρίζεται από την αρμονία. Κάθε τι γίνεται για ένα σκοπό. Και είναι αυτό ακριβώς που θα πρέπει να έχει υπόψιν ο άνθρωπος αν θέλει να διδαχθεί απ’ αυτήν και να ζήσει μια όμορφη, αρμονική και μεγάλης διάρκειας ζωή.

Διαβάστε παρακάτω ποια είναι τα μυστικά της μακροζωίας και είναι βέβαιο πως θα διαπιστώσετε ότι τα συστατικά για μια υγιή και ισορροπημένη ζωή είναι τα ίδια μ’ αυτά που υπάρχουν στη φύση.

Προστατέψτε το DNA σας
Καθώς μεγαλώνουμε, τα άκρα των χρωμοσωμάτων μας – που ονομάζονται τελομερή – μικραίνουν. Αυτό κάνει τους ανθρώπους πιο ευάλωτους σε ασθένειες.
Μπορεί να νομίζετε ότι δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε, αλλά νέα έρευνα δείχνει το αντίθετο. Σε μια πιλοτική μελέτη, οι αλλαγές του τρόπου ζωής ενίσχυσαν ένα ένζυμο που αυξάνει το μήκος των τελομερών. Αλλες μελέτες έχουν βρει επίσης ότι η διατροφή και η άσκηση μπορούν να προστατεύσουν τα τελομερή. Ετσι, οι υγιεινές συνήθειες μπορούν να επιβραδύνουν τη γήρανση σε κυτταρικό επίπεδο.

Να είστε επιμελείς
Μια μελέτη 80 ετών βρήκε ότι ένας από τους καλύτερους δείκτες πρόβλεψης για μια μακρά ζωή είναι μια προσωπικότητα που χαρακτηρίζεται από επιμέλεια. Οι ερευνητές μέτρησαν τα χαρακτηριστικά όπως η προσοχή στη λεπτομέρεια και η επιμονή. Βρήκαν ότι οι ευσυνείδητοι άνθρωποι κάνουν περισσότερα πράγματα για να προστατεύσουν την υγεία τους και ότι κάνουν επιλογές που οδηγούν σε πιο ισχυρές σχέσεις και καλύτερες καριέρες.

Κάντε φίλους

Η καταγωγή των Ελλήνων!

«Η πόλη μας ομολογείται (αναγνωρίζεται) ως η αρχαιότατη... 
Γιατί εμείς κατοικούμε σ’αυτήν την πόλη, χωρίς να διώξουμε από εδώ άλλους...
ούτε την βρήκαμε έρημη, ούτε έχουμε συγκεντρωθή μιγάδες από πολλά έθνη, αλλά η καταγωγή μας είναι τόσο καλή και γνήσια, ώστε την γή από την οποία γεννηθήκαμε, την ίδια κατέχουμε χωρίς καμία διακοπή (όλον το χρόνο), επειδή είμαστε αυτόχθονες και μπορούμε να ονομάσουμε την πόλη με τα ίδια ονόματα που δίνει κάποιος στους πλησιέστερους συγγενείς του». 
Ισοκράτους Πανηγυρικός, 23-24 (380 π.Χ)

Τα τελευταία χρόνια αμφισβητείται απο πολλούς «διανοούμενους» και πολιτικούς, Έλληνες και μη, η καταγωγή των σημερινών Ελλήνων από τους αρχαίους Ελληνες. 

Υπάρχουν θεωρίες, ατεκμηρίωτες πάντοτε, που υποστηρίζουν οτι οι σημερινοί Έλληνες κατάγονται από Ινδοευρωπαίους, απο την Αφρική (θεωρία της μαύρης Αθηνάς,η οποία, παρά το ότι δεν στέκεται επιστημονικά, διδάσκεται σε αρκετά Αμερικάνικα πανεπιστήμια), από Σημιτοφοίνικες και άλλα τέτοια φαιδρά.

Και λέμε φαιδρά γιατί κάθε έρευνα, που αποδεικνύει τόσο την αυτοχθονία των αρχαίων προγόνων μας, όσο και το αδιάσπαστο του λαού μας απο τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα, αποσιωπάται και δεν διδάσκεται στα πανεπιστήμια και στα σχολεία. 

Τις έρευνες αυτές θα παραθέσουμε παρακάτω.

Πρώτα απ’όλα δεν λαμβάνονται υπ’όψην οι αναφορές των ίδιων των αρχαίων συγγραφέων που στηρίζουν την αυτοχθονία των αρχαίων Ελλήνων.

Αυτό συμβαίνει είτε απο άγνοια των κειμένων αυτών απο τους εκπαιδευτικούς ή από κάποιου είδους εμπάθεια πρός την αρχαία Ελλάδα, πράγμα που οφείλεται στο ότι δέχονται χωρίς έρευνα όσα τους λένε κάποιοι «φωτισμένοι» καθηγητές πανεπιστημίων στα οποία σπούδασαν.

Ταυτόχρονα πολλοί Έλληνες εκπαιδευτικοί γίνονται θιασώτες ξένων θεωριών, όπως αυτή του Ιακώβ Φαλμεράϋερ, (θεωρία που έχει αποδειχθεί εσφαλμένη εδώ και έναν αιώνα) και υποστηρίζουν ότι δεν έχουμε καμιά σχέση με τους αρχαίους Έλληνες αλλά είμαστε Σλάβοι, Αλβανοί, Αφρικανοί, Τούρκοι και οτιδήποτε άλλο εκτός απο Έλληνες.

Παρ’ ότι ο Φαλμεράυερ έχει αποδειχθεί εμπαθής και αντιεπιστημονικός συνεχίζει να στηρίζεται από αρκετούς εκπαιδευτικούς και οι έρευνες των Ελλήνων καθηγητών που αποδεικνύουν τα ψεύδη του, αποσιωπούνται πλήρως και δεν διδάσκονται στα παιδιά.

Η άσκηση βοηθά στη γονιμότητα...

Αποτέλεσμα εικόνας για Η άσκηση βοηθά στη γονιμότητα...
Μεταξύ των γυναικών που προσπαθούν να συλλάβουν φαίνεται ότι η μέτριας έντασης άσκηση σχετίζεται με περισσότερες πιθανότητες επιτυχούς εγκυμοσύνης,σύμφωνα με νέα έρευνα.  

Η άσκηση έχει συνδεθεί με πολλά οφέλη για την υγεία όπως η μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη, καρδιαγγειακών και κατάθλιψης. 

Ωστόσο, η σχέση της με την γονιμότητα δεν έχει διερευνηθεί πλήρως.

Στην παρούσα έρευνα παρακολουθήθηκαν 3.500 γυναίκες από τη Δανία, ηλικίας 18-40 ετών που προσπαθούσαν να μείνουν έγκυες στη διάρκεια ενός έτους, έχοντας επαφές με τον σύντροφό τους (χωρίς κάποια τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής). 

Οι ερευνητές εκτίμησαν τον βαθμό και την ένταση με την οποία γυμνάζονταν οι γυναίκες. 
Προς το τέλος της έρευνας είχε συλλάβει το 70% των γυναικών.

Στα συμπεράσματα της έρευνας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Fertility and Sterility» παρατηρήθηκε ότι οι γυναίκες που γυμνάζονταν με ήπιο ρυθμό (κάνοντας π.χ., περπάτημα, ποδηλασία, κηπουρική) περισσότερο από πέντε ώρες την εβδομάδα είχαν περισσότερες από 18% πιθανότητες να συλλάβουν κατά τη διάρκεια του μηνιαίου τους κύκλου συγκριτικά με όσες γυμνάζονταν ήπια λιγότερο από μια ώρα την εβδομάδα. 
Από την άλλη μεριά όμως, η υψηλής έντασης άσκηση περισσότερο από πέντε ώρες την εβδομάδα συσχετίστηκε με μείωση κατά 32% των πιθανοτήτων σύλληψης.

Πηγή

Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΟΣΟ ΤΗΝ ΚΥΝΗΓΑΣ, ΤΟΣΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ!

Ενώ το κυνήγι της ευτυχίας μοιάζει λογικός στόχος, νέα έρευνα υποδεικνύει ότι το να έχετε προσωπικό στόχο την ευτυχία εμποδίζει την απόκτησή της.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι γυναίκες που έδιναν μεγαλύτερη αξία στην ευτυχία είχαν την τάση να αναφέρουν ότι είναι λιγότερο ευτυχισμένες και περισσότερο θλιμμένες σε σχέση με γυναίκες που δεν έδιναν τόση σημασία στη διατήρηση του χαμόγελου.

Η ερευνήτρια Iris Mauss, του Πανεπιστημίου του Ντένβερ, δήλωσε ότι το να θέλει κάποιος να είναι ευτυχισμένος τον καθιστά λιγότερο ευτυχή. 
Αν επισταμένως στοχεύουμε στην ευτυχία, φαίνεται πως οδηγούμαστε σε σαμποτάζ της.

Στην πρώτη έρευνα, επιστήμονες εξέτασαν 59 γυναίκες που ανέφεραν την ύπαρξη στρεσογόνου γεγονότος το προηγούμενο εξάμηνο όπως διαζύγιο, τραυματισμό, τραυματισμό ή θάνατο στενού μέλους της οικογένειας, ξαφνική απώλεια εργασίας ή έκθεση σε εγκληματική πράξη. 

Οι γυναίκες επίσης υπέδειξαν την αξία που έβαζαν στην ευτυχία και το επίπεδο του στρες.
Μεταξύ των γυναικών που ανέφεραν χαμηλότερα επίπεδα στρες, όσες εκτιμούσαν την ευτυχία περισσότερο ανέφεραν ότι είναι λιγότερο ευτυχισμένες και είχαν κατά μέσον όρο 17 συμπτώματα κατάθλιψης έναντι 4 που είχαν γυναίκες με χαμηλό στρες που εκτιμούσαν τα επίπεδα ευτυχίας. 

Ανεξάρτητα από την αξία που έβαζαν στην ευτυχία, οι γυναίκες με υψηλό στρες δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα ευτυχίας.
Η Mauss εξήγησε ότι είναι σημαντικό, επειδή γυναίκες με υψηλότερα επίπεδα στρες μπορούν να αποδώσουν στη δυστυχία τους το στρες. 
Έτσι, ανεξάρτητα από την αξία που βάζουν στην ευτυχία, το στρες δεν είναι πιθανόν να τους αφήσει την ευκαιρία να ανησυχούν για το επίπεδο ευτυχίας που έχουν κατακτήσει.

Ενώ η έρευνα έδειξε σχέση μεταξύ της εστίασης στην ευτυχία και την πραγματική ευτυχία, δεν έδειξε ότι το ένα προκαλεί το άλλο.
Στη δεύτερη έρευνα, επιστήμονες τοποθέτησαν 69 φοιτήτριες σε 2 ομάδες. Μισές διάβασαν σχετικά με το πώς η αξία της ευτυχίας μπορεί να επηρεάσει τις κοινωνικές σχέσεις, την επαγγελματική επιτυχία και την υγεία, ενώ άλλες διάβασαν ότι οι ακριβείς κρίσεις μπορούν να οδηγήσουν στα ίδια οφέλη.

Οι συμμετέχουσες παρακολούθησαν είτε μια χαρούμενη είτε μια θλιβερή ταινία.
Όσες διάβασαν για τα οφέλη της ακρίβειας των κρίσεων ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας μετά τη χαρούμενη ταινία. 

22 πράξεις που κάνουμε, αλλά ποτέ δεν μαρτυράμε!!!

Έλα που δεν το έχεις κάνει!!! 22 πράξεις που κάνουμε, αλλά ποτέ δεν μαρτυράμε!!!
Πράξεις που είναι τόσο ασήμαντες -ως και ντροπιαστικές- που τις κρατάμε για τον εαυτό μας και δεν τις αναφέρουμε ποτέ.
Κι όμως, μην το αρνηθείτε, θα βρείτε πολλές κοινές εμπειρίες και σίγουρα θα αναγνωρίσετε τον εαυτό σας σε κάποια από τις κάτω περιστάσεις που παρουσιάζει το in2life.

*Τρώμε πρώτα την κόρα του τοστ και μετά την ψίχα. 
Για τον ίδιο λόγο, σε κάθε πιάτο αφήνουμε για το τέλος αυτό που θεωρούμε το καλύτερο, και πάντα κάποιος βρίσκεται να έρθει να το αρπάξει και να το καταβροχθίσει λέγοντας «μα είδα ότι δεν το τρως αυτό το κομμάτι».

*Όλοι έχουμε σκίσει κάποια στιγμή στην παιδική (και όχι μόνο) ηλικία... το χάρτινο τραπεζομάντιλο της ταβέρνας και έχουμε κάνει «μίγματα» με τα απομεινάρια του φαγητού, κάτι που για κάποιο λόγο μας φαινόταν ξεκαρδιστικό.

*Ήταν στο ίδιο τραπέζι, όπου καθόμασταν με τους υπόλοιπους «μικρούς»... ενώ οι «μεγάλοι» της οικογένειας σε κάποιο άλλο, ένας παππούς ή θείος ερχόταν και έλεγε «εγώ θα κάτσω με τη νεολαία» και μας την έσπαγε.

*Όταν βρεθήκαμε μόνοι μας σε δημόσιο χώρο... π.χ. σε κάποιο πάρτι ή σε ένα bar, βγάλαμε το κινητό μας και κάναμε πως μόλις λάβαμε μήνυμα στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε.

*Έχουμε σκοντάψει και έχουμε πέσει φαρδιά πλατιά στον δρόμο... και σηκωθήκαμε σαν ελατήρια για να δούμε αν υπήρξαν μάρτυρες στην πτώση μας. 
Αν υπήρχαν κοκκινίζουμε σαν παντζάρια, αν όχι σφυρίζουμε αδιάφορα όσο τινάζουμε διακριτικά το παλτό μας.

*Έχουμε ανοίξει το ψυγείο χωρίς να θέλουμε κάτι συγκεκριμένο... καθίσαμε μπροστά του κοιτάζοντας το άπειρο, ψαχουλέψαμε τα πάντα, αποφασίσαμε ότι δεν θέλουμε τίποτα, το κλείσαμε, και μετά από λίγα λεπτά, να 'μαστε πάλι μπροστά του.

*Έχουμε υποκριθεί πως καπνίζουμε πουράκι σοκολάτας.

Η εμψύχωση είναι αποτελεσματικότερη από την κριτική...

Αποτέλεσμα εικόνας για Η εμψύχωση είναι αποτελεσματικότερη από την κριτική...
Πολλές φορές, όταν θέτεις έναν καινούργιο στόχο στη ζωή σου, όσο εύκολος ή δύσκολος κι αν είναι αυτός, μαζί με τη θέλησή σου εμφανίζονται και διάφορα παράσιτα με τη μορφή δισταγμών, φόβων, ενδοιασμών. 
Εξαρτάται φυσικά από εσένα το τι θα υπερισχύσει τελικά. 
Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι άνθρωποι στους οποίους έχεις δώσει το ελεύθερο να υπάρχουν δίπλα σου ενεργά, θα μπορούσαν να παίξουν το δικό τους ρόλο στην ψυχολογία σου. 
Μαζί με τα μικρά σου δαιμόνια ενώνονται κι οι δικές τους φωνές, άλλοτε για να σε στηρίξουν, άλλοτε για να σε αποτρέψουν. 

Η αξία της εμψύχωσης είναι ανεκτίμητη, ιδιαίτερα αν βρίσκεσαι στο κατώφλι σοβαρών αποφάσεων, μιας νέας αρχής, μιας μεγάλης αλλαγής, ενός καθοριστικού βήματος σ' οποιονδήποτε τομέα. 
Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ, αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να μην τα παρατήσεις ποτέ. 
Όσο πεισματάρης κι αν είσαι όμως, δεν παύεις να είσαι άνθρωπος, με στιγμές αδυναμίας. 

Κάπου εκεί, ένα χέρι βοηθείας, μια καλή κουβέντα, μια δυναμική προτροπή και μια ψήφος εμπιστοσύνης από κάποιον που σε αγαπάει, μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για σένα. 
Θα σε κάνει να πάρεις ξανά τα πάνω σου, θ' ανακτήσεις δυνάμεις κι αυτοπεποίθηση, θ' ανασκουμπωθείς και θα ορμήσεις, δυνατότερος από ποτέ, στο στόχο. 

Δε λέω, καλή κι η κριτική. 

10 σημάδια ότι δεν φροντίζετε τον εαυτό σας!

«Ο καθένας πρέπει να βρει την ειρήνη του από μέσα του. 
Και η ειρήνη για να είναι αληθινή, πρέπει να είναι ανεπηρέαστη από τις εξωτερικές συνθήκες» Mahatma Gandhi
Όσο κάποιος σκέφτεται αυτή τη ρήση ενός ίσως από τους σπουδαιότερους ειρηνοποιούς της ιστορίας, το τελευταίο κομμάτι της δήλωσης του Γκάντι, «
χτυπάει» στο μάτι μας : «πρέπει να είναι ανεπηρέαστη από τις εξωτερικές συνθήκες». 
Ανεπηρέαστη από τους στρεσογόνους παράγοντες που αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα. 
Ανεπηρέαστη από τις δυνάμεις που επιχειρούν να μας εκτροχιάσουν από το να ζήσουμε τη ζωή με την αίσθηση της εσωτερικής ειρήνης. 
Αυτή είναι μια πρόκληση για τους περισσότερους από εμάς, όπως ήταν και πρόκληση για τον Γκάντι. 
Ο άνθρωπος ήρθε αντιμέτωπος με αδικίες που θα έκαναν ακόμα και τους πιο αποφασιστικούς από εμάς να τρέμουν. 

Και όμως, ήταν ικανός να ξεπεράσει αυτές τις καταστάσεις με έναν ειρηνικό και γεμάτο αγάπη τρόπο.

Ίσως ο μεγαλύτερος λόγος για την νικηφόρα ζωή του Γκάντι ήταν η εξαιρετική αφοσίωση στην καλλιέργεια της εσωτερικής του δύναμης. 
Κάποτε είπε: «Η δύναμη δεν έρχεται από την σωματική ικανότητα. 
Έρχεται από μία ακατάβλητη θέληση». 
Χρησιμοποίησε την θέλησή του για να νικήσει και τις εσωτερικές και τις εξωτερικές δυνάμεις που επιχείρησαν να τον νικήσουν. 
Και εμείς μπορούμε να αναγνωρίσουμε αυτές τις εσωτερικές δυνάμεις και να τις νικήσουμε. 
Υπάρχουν τρόποι που η εσωτερική αναστάτωση εκδηλώνεται και μόλις αναγνωριστεί, μπορεί να ξεπεραστεί.

Ακολουθούν 10 σημάδια ότι ίσως δεν φροντίζετε τον εαυτό σας

ΓΟΝΕΙΣ... Πότε είναι επικίνδυνη η υπνική άπνοια στα παιδιά

Η μελέτη του Πανεπιστημίου της Αριζόνα διήρκεσε 5 χρόνια και αξιολόγησε 263 παιδιά ηλικίας 6 με 11 ετών και τι επίπτωση είχε η υπνική άπνοια στην εμφάνιση διαταραχών ελλειματικής προσοχής.
Στα παιδιά με περιστατικά υπνικής άπνοιας ο κίνδυνος να εμφανίσουν προβλήματα συμπεριφοράς ήταν 4 – 5 φορές πέντε φορές υψηλότερος. 
Παιδιά που υπέφεραν με έντονη υπνική άπνοια, ο κίνδυνος ήταν 6 φορές μεγαλύτερος να παρουσιάζουν προβλήματα όπως υπερκινητικότητα, μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα διάσπασης προσοχής και επικοινωνίας.
Η υπνική άπνοια είναι διαδεδομένη σε περίπου 2% ανάμεσα στα υγιή παιδιά σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου.
Υπνική άπνοια στα παιδιά αυτής της ηλικίας συνήθως οφείλεται σε υπερμεγέθεις αμυγδαλές . 
Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά μάλιστα βιώνουν, επίσης, έντονο ροχαλητό.
Κι ενώ συνήθως η παιδική υπνική άπνοια υποχωρεί κατά την εφηβεία δεν θα πρέπει να αγνοείται από τους γονείς που καλό είναι να ζητούν την συμβουλή του γιατρού τους και να αναζητούν τις πιθανές θεραπείες.

Οι σχέσεις είναι πάντα μαζί μας, οι επαφές ποτέ...

relationshipsΑυτό που έχει σημασία στη ζωή μας δεν είναι η επαφή, αλλά η σχέση. 

Οι επαφές είναι πια εύκολες με τη βοήθεια της τεχνολογίας (fb, κινητά) κι έχουν πολλαπλασιαστεί χωρίς να μας έχουν βοηθήσει ουσιαστικά στα προβλήματα μας. 
Χάνονται τόσο εύκολα όσο γεννιούνται. 

Και οι επαφές που απέχουν ένα κλικ από μας, δεν είναι στην ουσία μαζί μας.
Οι σχέσεις με τους ανθρώπους είναι μεν δύσκολες αλλά σημαντικές και χάνονται δύσκολα. 
Είναι αυτές που είναι πάντα δίπλα μας έστω κι αν είναι μακριά μας.

Είναι δύσκολο βεβαίως να έχουμε καλές σχέσεις. 
Γι αυτό και είναι λίγες, μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού (μας το είπε πριν μερικά χρόνια ο Νικόλας Χρηστάκης). 
Γιατί οι σχέσεις χρειάζονται παιδεία, χρειάζονται γνώση, χρειάζονται μοιρασιά της γνώσης και χρειάζονται μια συνοχή σκέψεων, κατά συνέπεια είναι ελάχιστες. 

Αλλά είναι αυτές που μας χαρακτηρίζουν.
Οι επαφές μας (μερικές χιλιάδες “φίλοι” στο facebook) δεν μετράνε ποτέ γιατί δεν δείχνουν στην ουσία τίποτα. 
Στην πραγματικότητα το καλύτερο είναι να λέμε τις σχέσεις που έχουμε για να δείχνουμε ποιοί είμαστε. 

Οι σχέσεις σχετίζονται με τον βαθύτερο εαυτό μας και με τις γνώσεις μας. 
Οι επαφές από την άλλη δεν έχουν ανάγκη από γνώσεις, είναι απλές γνωριμίες.

ΠΗΓΗ

Νέλη Χαχάμη... Το σημαντικότερο στους δεσμούς είναι η εξέλιξη

loving-couple
Σχεδόν κανείς δε θα μπορούσε να αρνηθεί το ότι ένα απ’ τα σημαντικότερα κίνητρα στη ζωή ενός ανθρώπου είναι ο έρωτας. 

Μια όμορφη και σωστά δομημένη σχέση μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή σου με τρόπο μοναδικό και να σου προσφέρει μια πηγαία ικανοποίηση που όμοιά της δύσκολα να βρεις κι όχι αποκλειστικά στον ερωτικό τομέα αλλά αντιθέτως σε κάθε πτυχή της ζωής σου.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να διευκρινίσουμε τι καθιστά μια σχέση ικανή να μεταμορφώσει τον τρόπο που ζεις ριζικά και καθολικά. 
Το πρώτο που θα σκεφτείς είναι ο έρωτας προφανώς. 
Αφού όμως κλειδώσουμε την ύπαρξη ενός μεγάλου έρωτα ως δεδομένη, ποιο είναι το αμέσως επόμενο καθοριστικό στοιχείο που επιβάλλεται κάθε σχέση να έχει;

Η εξέλιξη. 
Εξέλιξη του καθενός ξεχωριστά, εξέλιξη των δύο που έγιναν ένα, εξέλιξη σε κάθε επίπεδο εντός κι εκτός σχέσης.
Ο άνθρωπος ζει μέσα απ’ την εξέλιξη κι είναι γι’ αυτό προορισμένος. 
Η πορεία στη σκάλα της ζωής πρέπει πάντα να είναι ανοδική κι όχι καθοδική. 
Τα βήματα πρέπει να είναι προς τα εμπρός και ποτέ προς τα πίσω. 
Όσα κατακτούμε κι όσα γνωρίζουμε είναι εκεί για να μας διδάσκουν και να τα κρατάμε στο νου ως εφαλτήριο για τα επόμενα, κι όχι για να επαναπαυόμαστε, να εγκλωβιζόμαστε και να μένουμε στάσιμοι.
Το ίδιο ακριβώς λοιπόν ισχύει και στις σχέσεις μας. 

Εσείς γνωρίζετε γιατί τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε κόκκινα αυγά;

Αποτέλεσμα εικόνας για Εσείς γνωρίζετε γιατί τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε κόκκινα αυγά;
Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα είναι το βάψιμο των αυγών τη Μεγάλη Πέμπτη.
Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη "Ζωή", αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε!

Μπορεί τα τελευταία χρόνια το αυγά να βάφονται σε διάφορα χρώματα, όμως η παράδοση τα θέλει κόκκινα। 
Είναι γεγονός πως τα χρωματιστά αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια τα οποία είναι τοσύμβολο της γονιμότητας.
Πώς ακριβώς όμως, καταλήγουμε στην επιλογή του κόκκινου χρώματος, δεν είναι ξεκάθαρο. 

Οι εξηγήσεις που υπάρχουν, είναι πολλές. 
Μία από τις πιο αποδεκτές είναι πως το κόκκινο συμβολίζει το αίμα και τη θυσία του Ιησού. 
Οι άλλες ερμηνείες, έχουν πρωταγωνίστριές τους, τρεις γυναίκες : Την Παναγία, τη Μαγδαληνή και μία δύσπιστη ανώνυμη γυναίκα।

Η Παναγία πίσω από το έθιμο των "κόκκινων αυγών":
Μία εξήγηση που δίνεται συχνά, λέει ότι η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά! Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα!

Τα κόκκινα αυγά και η Μαγδαληνή:
Μία άλλη ιστορία συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. 
Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, τη θεώρησε τόσο απίθανη "όσο και το να βαφτούν τα αυγά κόκκινα". 
Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αυγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός.

Η δύσπιστη γυναίκα:
Μία παραλλαγή της παραπάνω ιστορίας, θέλει μία γυναίκα να μην πιστεύει την είδηση της Ανάστασης Του Ιησού και να λέει: 
"Όταν τα αυγά που κρατώ θα γίνουν κόκκινα, τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός". Και τότε αυτά έγιναν κόκκινα!

Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών:

Ποια είναι τα πιο συχνά νοσήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι άντρες;

Ποιος είναι αυτός ο «αόρατος» εχθρός; 
Κάθε άντρας πρέπει να γνωρίζει τον εχθρό του, αλλιώς πώς θα χτίσει τα όπλα του για να τον αντιμετωπίσει;
Τα καλά νέα είναι ότι τα περισσότερα νοσήματα (από αυτά που ακολουθούν) μπορούν να
αντιμετωπιστούν, τα άσχημα νέα λοιπόν:


Έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

Είναι ένα από τα πιο συχνά αίτια θανάτου για τον άρρεν πληθυσμό της Ελλάδας. 
Το καλό νέο είναι ότι μπορείτε να το αντιμετωπίσετε προλαβαίνοντάς το, δηλαδή υιοθετώντας τις κατάλληλες συνήθειες διατροφής. 
Αποφύγετε τα κορεσμένα λίπη (υπάρχουν σε όλες τις ζωϊκές τροφές) και προσπαθήστε να μην υπερβαίνετε περίπου τα 25 γραμμάρια ανά ημέρα. 
Μην ξεχνάτε και την άσκηση, 30 λεπτά καθημερινό περπάτημα αρκούν.

• Υψηλή αρτηριακή πίεση. 

Πρόκειται για ένα ακόμα νόσημα του καρδιαγγειακού συστήματος. 
Η υπέρταση δρα προοδευτικά και σιωπηλά με αυτό να την καθιστά έναν από τους ισχυρότερους εχθρούς για την υγεία του άντρα. 
Για να θωρακίσεις τον οργανισμό σου, απέφυγε την χρήση του αλατιού και αύξησε την πρόσληψη του καλίου (φρούτα, λαχανικά).
(για περισσότερα στοιχεία διάβασε το αντίστοιχο άρθρο)

• Υψηλή χοληστερόλη. 

Πώς εκδηλώνεται σωματικά η κατάθλιψη...

Σχετική εικόνα
Η κατάθλιψη είναι μια διαταραχή της διάθεσης που προκαλεί επίμονο αίσθημα θλίψης και απώλειας ενδιαφέροντος. Επηρεάζει το πώς αισθάνεστε, σκέφτεστε και συμπεριφέρεστε και μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από συναισθηματικά και σωματικά προβλήματα.

Περισσότερο από απλά μια χρονική περίοδο μειωμένης ευδιαθεσίας, η κατάθλιψη δεν είναι αδυναμία, ούτε και κάτι που μπορεί ο ασθενής “απλά να την ξεπεράσει”. Η κατάθλιψη μπορεί να απαιτήσει μακροχρόνια θεραπεία. Αλλά μην αποθαρρύνεστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν καλύτερα με φαρμακευτική αγωγή, ψυχολογική υποστήριξη ή και τα δύο.
Είναι, επίσης, σημαντικό, οι άνθρωποι που βρίσκονται στον στενό κύκλο κάποιου ατόμου με συμπτώματα κατάθλιψης να μπορούν να τα αναγνωρίζουν εγκαίρως, για να τον βοηθήσουν και να τον στηρίξουν όσο τον δυνατόν περισσότερο.

Δείτε ποια είναι εκείνα τα συμπτώματα της κατάθλιψης που γίνονται εύκολα αντιληπτά, αρκεί να ξέρει κανείς τι “ψάχνει” στην συμπεριφορά κάποιου:

C.Jung:Το έξω είναι ο πατέρας, το μέσα η μητέρα!

father-son
Για να κατανοήσουμε την προστατευτική ενέργεια των δύο γονέων, ας χρησιμοποιήσουμε την αναλογία της φωλιάς των πουλιών.
Η φωλιά των πουλιών αποτελείται από δύο μέρη:

-Το έξω στρώμα είναι σκληρό, συμπαγές, δομημένο από πιο σκληρά υλικά, κομμάτια ξύλο, πετρούλες, λάσπη κλπ., που αποτελούν ένα συγκεκριμένο οικοδόμημα που επιτρέπει στη φωλιά να αντέχει στις καιρικές συνθήκες, να είναι στερεή και ασφαλής. 
Μηχανισμός που φέρνει δομή στο αδόμητο.

-Το εσωτερικό στρώμα είναι πιο μαλακό, φτιαγμένο από πούπουλα κι άλλα μαλακά υλικά. 
Είναι το μητρικό πλαίσιο.
Το έξω είναι ο πατέρας, το μέσα η μητέρα.
Ένα παιδί μεγαλώνει και αναπτύσσεται μέσα στη μήτρα της μητέρας και εκεί προστατεύεται από τις απαιτήσεις και ιδιαιτερότητες του έξω κόσμου. 
Μετά τη γέννα, μέχρι να αυτονομηθεί το παιδί χρειάζεται ακόμα την προστασία της μητέρας.

Εδώ έρχεται ο πατέρας, μέσα από την καλή σχέση μεταξύ τους, να βοηθήσει το παιδί να χαλαρώσει τους δεσμούς του με την μητέρα και να αρχίσει τα δικά του βήματα στον κόσμο, να αναπτύξει την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του και να αυτονομηθεί από την μητέρα. 
Υπό την προστασία του πατέρα το παιδί εξερευνά τον έξω κόσμο, έτσι ώστε να μην παλινδρομήσει στην ενδομήτρια εμπειρία.

Σχέση πατέρα-κόρης...

dad1
Ο τρόπος που αντιμετωπίζει ο μπαμπάς την κόρη του είναι καταλυτικός για τη σχέση της με τους άλλους άντρες.
Mέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, o πατέρας ως ψυχολογική οντότητα μέσα στην οικογένεια, ήταν σχεδόν ανύπαρκτος.
Η ψυχολογική πατρότητα ήταν ρόλος επιγενής και έκφραση του συζυγικού συναισθήματος.

Ως μια πιθανή αιτία του παραμερισμού του ρόλου του πατέρα γενικότερα, θεωρήθηκε η σχετικά περισσότερη ενασχόληση της μητέρας με το παιδί, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες ολοένα και περισσότεροι ψυχολόγοι χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα σημαντικό το ρόλο του πατέρα στην κοινωνική, νοητική  και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, ακόμη και από τον πρώτο χρόνο ζωής του βρέφους.

Οι θεωρητικές προσεγγίσεις της ψυχανάλυσης υποστηρίζουν ότι τα πρωταρχικά αισθήματα της ασφάλειας που βιώνει το παιδί από τον γονέα »χτίζουν» τη μετέπειτα υγιή ψυχολογική ανάπτυξη του ενήλικα και είναι πασιφανές ότι η ποιότητα της ψυχοσυναισθηματικής κάλυψης παίζει πρωταρχικό ρόλο στις οικογενειακές σχέσεις.

Στη σχέση πατέρα- κόρης παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η σχέση που είχε ο πατέρας με τη δική του μητέρα. 
Αν οι πρώτες του εμπειρίες με τη μητέρα του ήταν »κακές», θα ταυτίσει ασυνείδητα τη γυναίκα του με τη μητέρα του και θα αρχίσει να την θεωρεί »κακή» μητέρα για το παιδί του, όταν η συμπεριφορά της απέναντι σε εκείνον τού τη θυμίζει κι όταν βιώνει τη γυναίκα του ως ανεπαρκή για την ανατροφή της κόρης του.

Είναι αλήθεια πως δεν είναι εύκολη υπόθεση η πατρότητα.    
Και αυτό γιατί πιστεύουμε πως χρειάζονται πολλά πράγματα για να επιτύχει. 
Στην ουσία χρειάζεται ένα και μοναδικό: την αγάπη
Η έννοια του ασυνείδητου είναι σημαντική, διότι με την ταύτιση ο πατέρας βιώνει συναισθήματα από προηγούμενες εμπειρίες ως τωρινές, όμως δεν έχει επίγνωση ότι αυτή η κατάσταση είναι έργο του ασυνείδητου

Που πάει η αγάπη όταν τελειώνει;... (Της Σοφίας Παπαηλιάδου)


Αποτέλεσμα εικόνας για Που πάει η αγάπη όταν τελειώνει;
Πού πάει αγάπη όταν χάνεται; Κρύβεται σε μια γωνιά και κλαίει; Μπαίνει μέσα σε ένα σκοτεινό ντουλάπι και κουλουριάζεται; Όχι. 

Στην δική μου ιστορία, όταν η αγάπη χάνεται, τελειώνει, πάει σε ένα μέρος ηλιόλουστο και λαμπερό και κάνει party! Χορεύει mambo και πίνει Sangria.
Μαζεύει τις βαλίτσες της και τις γεμίζει με αναμνήσεις, στιγμές και σχολαστικά φυλαγμένα λόγια και αρχίζει το ταξίδι της για ένα μέρος τόσο μαγικό όσο και η χώρα του Ποτέ – Ποτέ. 

Δεν ξέρω πώς θα μπορούσε να λέγεται αυτό το μέρος, ξέρω όμως πως μυρίζει γιασεμί και γαρδένια και τα βράδια γεμίζει με κεριά βανίλια τον περίγυρο.

Κι η αίσθηση που έχει η αγάπη όταν φεύγει;
Σαν να χώνεσαι μέσα σε χλιαρό νερό. 
Ούτε κρύο για να ξυπνήσει όλες τις αισθήσεις σου, ούτε ζεστό για να σε πνίξει. 
Είναι η αίσθηση του χλιαρού που σου ξυπνάει μέσα σου την ηρεμία και την οικειότητα.

Γιατί αυτό συμβαίνει όταν η αγάπη τελειώνει.  Σου μένει η οικειότητα, η ηρεμία, το νοιάξιμο, το ενδιαφέρον.  Κι αυτό είναι το τέλος της διαδρομής.
Για να φτάσεις σε αυτό το τέλος, υπάρχουν δρόμοι που θα τους περπατήσεις και θα ματώσεις. Θα τους περπατήσεις χωρίς να ξέρεις αν θα είναι στρωμένοι με άσφαλτο ή θα είναι ξεχασμένα κακοτράχαλα δρομάκια γεμάτα χαλίκια. Κι όσο περπατάς προς το τέλος, υπάρχει πάντα ένα χαλικάκι που θα μπει μέσα στο παπούτσι σου και θα σε πονάει. Είναι σαν τις αναμνήσεις, όταν προσπαθείς να κρατήσεις μια αγάπη ζωντανή. Δεν μπορείς. 
Όταν εξαντληθεί η αγάπη δεν ξαναγεμίζει.  Δεν είναι έρωτας να ξαναγεννηθεί

Η αγάπη μοιράζεται, σκορπιέται κι αν είναι αρκετή, λιγοστεύει μα δεν τελειώνει.
Αν όμως σε κάποια σημεία της διαδρομής σκορπίστηκε παραπάνω, αν δόθηκε απλόχερα χωρίς να κοιτάξεις ποτέ το «αποθεματικό», τότε υπάρχει περίπτωση και να τελειώσει.  Μην με κοιτάς με αυτά τα μάτια τα θυμωμένα.

Προτιμώ ένα τέλος από μια συμβιβασμένη ψευδαίσθηση.
Δεν μπορώ να μείνω επειδή σε νοιάζομαι. Δεν μπορώ να μείνω επειδή σε αγάπησα για πολύ ή για λίγο, δεν έχει σημασία. Δεν πρέπει να μείνω επειδή δε φτάσαμε μαζί στην γραμμή του τερματισμού.Ένα από τα πολλά σημάδια μιας αγάπης είναι να περπατάς πλάι πλάι. Ούτε να τρέχω εγώ, ούτε να με περιμένεις εσύ. Η αγάπη οφείλει να βιώνεται αβίαστα, ήρεμα, χαλαρά.Η αγάπη δεν μπορεί να νικιέται ποτέ κι από τίποτα. 

Γιατί οι άντρες κλείνονται...

Όσο γρήγορα μπορεί ένας άντρας να κλείνεται, τόσο γρήγορα μπορεί ν? ανοίγει

Οι περισσότεροι άντρες αντιδρούν στο μεγάλο άγχος αποσιωπώντας τα συναισθήματά τους και παρατηρώντας αντικειμενικά την κατάσταση.

Αυτό σημαίνει ότι ξανασκέφτονται. 
Ολόκληρη η σκέψη τους συσπειρώνεται και συγκεντρώνεται. 
Μετά απομακρύνονται απομονώνοντας τον εαυτό τους από τις συναισθηματικές αντιδράσεις τους. 
Όταν ξαναποκτήσουν την αντικειμενικότητά τους, αρχίζουν να συνέρχονται.

Επειδή η κυρίαρχη φύση του άντρα είναι η αντρική, για να καταπολεμήσει το άγχος χρειάζεται να απομακρυνθεί και να μείνει λίγο μόνος του. 
Η απομάκρυνση αυτή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην αντρική του δύναμη. 
Δεν είναι για κείνον τώρα η κατάλληλη στιγμή να ψάξει τις συναισθηματικές του αντιδράσεις.

Η έλλειψη ισορροπίας για όσο διάστημα θα έχει άγχος, τον κάνει παράλογο ως προς τις συναισθηματικές του αντιδράσεις. 
Οι περισσότεροι άντρες, όταν αντιμετωπίζουν άγχος, έχουν σαν πρώτη αντίδραση την αποκοπή τους, από τα συναισθήματα, ώστε να μπορέσουν αντικειμενικά να ανακεφαλαιώσουν ό,τι έχει γίνει.

Οι γυναίκες νιώθουν μεγάλη απειλή όταν ο άντρας απομακρύνεται, γιατί όταν οι ίδιες απομακρύνονται, συνήθως είναι τόσο αναστατωμένες, ώστε θέλουν ν? απορρίψουν ένα άτομο. 
Αυτό δεν συμβαίνει στον άντρα.

Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται...

Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται. 
Άπαξ, που λένε. 
Σαν μια μοναδική ευκαιρία. 
Τουλάχιστον, μ'αυτήν την αυτόνομη μορφή της, δεν πρόκειται να ξαναϋπάρξουμε ποτέ. 
Και μεις τί την κάνουμε, ρε? 
Αντί να τη ζήσουμε? 
Τί την κάνουμε? 
Την σέρνουμε από δω και από κει δολοφονώντας την ...

Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις.

Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις?

Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος.

Πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα?

Έτσι, μ 'αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες μας, σα να είναι βάρος. 
Και μάς είναι βάρος. 
Γιατί δε ζούμε ... κατάλαβες?

Όλο κοιτάμε το ρολόι! 
Να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ'την αρχή.

Το έθιμο της Πασχαλινής λαμπάδας...

Αποτέλεσμα εικόνας για Το έθιμο της Πασχαλινής λαμπάδας
Πώς όμως προέκυψε το έθιμο της Πασχαλινής λαμπάδας, από πότε ακριβώς χρονολογείται και ποιο συμβολισμό κρύβει;
Το έθιμο της Πασχαλινής λαμπάδας που ανάβουμε το βράδυ της Ανάστασης χρονολογείται από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Την εποχή που οι νεοφώτιστοι χριστιανοί βαφτίζονταν το Μεγάλο Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα.
Η λαμπάδα ουσιαστικά αποτελούσε σύμβολο του νέου φωτός του Χριστού, το οποίο επρόκειτο να φωτίσει την ψυχή του νεοφώτιστου.
Ένας άλλος συμβολισμός της Πασχαλινής λαμπάδας είναι ότι αναπαριστά το φως που έφερε στην ανθρωπότητα ο Χριστός, όταν «νίκησε» το θάνατο, και το σκοτάδι, μέσω της Ανάστασης του.
Με το πέρασμα όμως των χρόνων, η χριστιανική Εκκλησία κράτησε μονάχα τον συμβολισμό της λαμπάδας που αφορά στην Ανάσταση του Χριστού, μιας και σταδιακά η σύνδεση της με τη βάπτιση έπαψε να υφίσταται.

Αλλεργίες... Ήρθαν σαν την άνοιξη..!

Αλλεργίες: Ήρθαν σαν την άνοιξη
Μπορεί να γίνετε αλλεργικοί στα 40 σας για πρώτη φορά; Τι θα συμβεί εάν δεν πάτε στον αλλεργιολόγο; Κατά πόσον ευθύνεται το στρες για την αλλεργία σας; Γιατί τα συμπτώματά σας είναι πιο βαριά μέσα στην πόλη εν αντιθέσει με την εξοχή; Το Vita, με τη βοήθεια του αλλεργιολόγου κ. Δημήτρη Παπαϊωάννου, απαντά στις πιο συχνές απορίες για τις αλλεργίες της άνοιξης.

Δεν είμαι αλλεργικός. 
Μπορεί να γίνω ξαφνικά στα 40 μου; 
Ναι, αυτό είναι πιθανό, εφόσον έχετε κληρονομήσει την αλλεργική προδιάθεση από τους γονείς σας ενδεχομένως και από τους παππούδες σας και ζείτε σε ένα περιβάλλον που ευνοεί την εκδήλωση αυτής της προδιάθεσης, π.χ. κοντά σε ελαιόδεντρα. Οι αλλεργιολόγοι εξηγούν ότι το διάστημα ευαισθητοποίησης σε ένα αλλεργιογόνο (π.χ. στη γύρη της ελιάς ή στη σκόνη) μπορεί να κυμαίνεται από 1 έως και 50 χρόνια! Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να εκδηλώσει ξαφνικά αλλεργία στα 40 ή ακόμη και στα 50 του χρόνια. 


Πώς θα το καταλάβω; 
Η μύτη σας θα μπουκώσει, θα «τρέχει», θα σας «τρώει» και θα φτερνίζεστε συχνά. Πρόκειται για τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, που είναι ίδια με αυτά του κρυολογήματος, με τη διαφορά ότι το κρυολόγημα υποχωρεί σε 4-5 ημέρες, ενώ η αλλεργική ρινίτιδα διαρκεί όσο το ένοχο αλλεργιογόνο βρίσκεται στην ατμόσφαιρα. Συνήθως η αλλεργική ρινίτιδα εκδηλώνεται σε συνδυασμό με την επιπεφυκίτιδα, όπου τα μάτια κοκκινίζουν, δακρύζουν, έχουν φαγούρα, καθώς και φωτοφοβία. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, παρουσιάζεται και ξηρός βήχας, δύσπνοια, λαχάνιασμα μετά από ήπιο περπάτημα, και «βράσιμο» στο στήθος. Πρόκειται για τα συμπτώματα του αλλεργικού άσθματος, του οποίου το κύριο γνώρισμα είναι η νυχτερινή αφύπνιση λόγω δύσπνοιας ή έντονου ξηρού βήχα. 


Τι μπορεί να με πειράζει; 

Γιατί λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά;

Μέσα στο πέρασμα των καιρών έχουμε συνηθίσει κάθε Πρωταπριλιά να λέμε μεταξύ μας 
μικρά αθώα ψέματα για να κοροϊδέψουμε τους άλλους.
Το έθιμο αυτό προέρχεται από την Ευρώπη και κυκλοφορούν διάφορεςεκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. 
Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες. 
Η πρώτη εκδοχή θέλει αυτό το έθιμο να έχει ξεκινήσει από τους Κέλτες, οι οποίοι ήταν ήταν δεινοί ψαράδες. 

Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. 
Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. 
Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. 
Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και ποιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. 

Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η «1η Απριλίου». Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. 
Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. 
Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. 
Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.